Olympus E-3 review: nieuw vlaggenschip van Olympus
De Olympus E-1 was de eerste camera van het E-systeem. Dit nieuwe camerasysteem beoogt een maximale uitwisselbaarheid van lenzen, body’s, flitsers en andere accessoires. Het was de bijdrage van Olympus tot het samen met Kodak ontwikkelde Four-Thirds systeem. De camera kwam tegen eind 2003 op de markt. Terwijl er ondertussen nog wel andere E-camera’s zijn verschenen was het niettemin vier jaar wachten op het nieuwe vlaggenschip van Olympus: de E-3.
Upgrade
Bij andere camerafabrikanten zit er tussen twee generaties meestal een kortere periode. Zo zat er tussen de Canon 1Ds II en de Canon 1Ds III, evenals tussen de Nikon D2X en de Nikon D3, ongeveer drie jaar. Dat de nieuwe camera niks te vroeg komt, besef je ten volle als je de specificaties van de E-1 nog eens overloopt. De CCD sensor had een resolutie van 4.9 megapixel en een lichtmeeting op drie zones. De autofocus had ook maar drie meetpunten. De diagonaal van het lcd-scherm was slechts 1,8 inch. Tijd voor een flinke upgrade dus!
Testverslag
Je kunt een uitgebreid testverslag van Stef Vanschoubroek over deze spiegelreflexcamera van Olympus lezen op DiskIdee via deze link. Zijn conclusie luidt als volgt:
Conclusie
Het is opvallend hoe gelijkaardig de specificaties van de Olympus E-510 en Olympus E-3 wel zijn. Aan de buitenkant zie je daar wel niet veel van. De body van de E-3 is aanzienlijk groter, zwaarder en ook steviger dankzij het frame uit de befaamde magnesium-legering. De instelknoppen zijn ook totaal verschillend: zo mist de E-3 de opvallende commandoknop van de E-510. Het uitklapbaar en draaibaar lcd-scherm vind je dan weer niet bij de E-510. Wat de prestaties betreft verschillen de toestellen echter weinig van elkaar. De punten waar de Olympus E-3 het van de E-510 haalt zijn bijvoorbeeld het aantal autofocuspunten (11 t.o.v. 3), de opnamesnelheid (5 beelden per seconde t.o.v. 3), en een hogere ISO gevoeligheid (3200 t.o.v. 1600). De zoeker is groter en wat overzichtelijker. De camera is vooral veel steviger door het metalen frame.
Kort samengevat zou je kunnen zeggen dat de Olympus E-3 een Olympus E-510 is die een harnas krijgt aangemeten. De robuuste body, de beeldkwaliteit van de E-510 samen met de upgrades van de AF, ISO en hogere snelheid moet gevorderde amateurs en professionele fotografen een aantrekkelijk en bruikbaar werkinstrument bezorgen. Kan Olympus dit publiek medio 2008 nog warm laten lopen voor een 10 megapixelcamera?
Bron: DiskIdee
Geen reacties, Reageer! of Ping
Antwoord op “Olympus E-3 review: nieuw vlaggenschip van Olympus”